Prikazuje crveni obris ruke čiji su prsti naknadno preoblikovani, navode istraživači, da bi se stvorio motiv nalik kandži, što ukazuje na rani iskorak u simboličkoj mašti.
Slika je datirana na najmanje 67.800 godina starosti, oko 1.100 godina starija od prethodnog rekorda, kontroverznog otiska ruke iz Španije.
Otkriće također jača tvrdnju da je naša vrsta Homo sapiens stigla do šireg kopnenog područja Australije i Nove Gvineje, poznatog kao Sahul, oko 15.000 godina ranije nego što neki istraživači smatraju.
Tokom protekle decenije, niz otkrića na Sulawesiju srušio je staru ideju da su se umjetnost i apstraktno razmišljanje kod naše vrste naglo pojavili tokom ledenog doba u Evropi i odatle se proširili.
Pećinska umjetnost smatra se ključnim pokazateljem trenutka kada su ljudi počeli razmišljati na zaista apstraktan, simbolički način, onakav tip mašte koji je temelj jezika, religije i nauke.
Rane slike i gravure pokazuju da ljudi nisu samo reagirali na svijet, već su ga i predstavljali, dijelili priče i identitete na način za koji se ne zna da ga je ijedna druga vrsta ikada imala.
Do sada je najstarija otkrivena pećinska umjetnost bila crveni šablonski otisak ruke u pećini Maltravieso u zapadnoj Španiji, datiran na najmanje 66.700 godina starosti, iako je to otkriće kontroverzno i neki stručnjaci smatraju da nije toliko star.
Najnovije otkriće potiče iz krečnjačke pećine Liang Metanduno na Muni, malom ostrvu jugoistočno od Sulawesija. Slika je rađena tehnikom prskanja. Drevni umjetnik prislonio je šaku uz zid pećine, a zatim puhnuo ili ispljunuo pigment oko nje, tako da je nakon uklanjanja ruke na stijeni ostao negativni obris.
Jedan fragmentarni šablonski otisak ruke prekriven je tankim mineralnim naslagama koje su, nakon analize, pokazale minimalnu starost od 67.800 godina, što ga čini najstarijom pouzdano datiranom pećinskom umjetnošću bilo gdje u svijetu.
Ključno je, ističu istraživači, da umjetnik nije samo naprskao pigment oko ruke prislonjene uz zid.
Nakon što je izvorni šablon napravljen, obrisi prstiju su pažljivo izmijenjeni, suženi i izduženi kako bi izgledali više poput kandži, što je kreativna transformacija za koju Brumm tvrdi da je “nešto što je vrlo svojstveno nama ljudima”.